Ayşe Nur Çelik
Klinik Psikolog

“Conscience (vicdan): Kişinin doğru ile yanlışı ayırt eden iç değerlendirme yetisi. Psikanalitik yaklaşımda vicdan, süperegonun (üstben) bir parçası olarak ele alınır; kişinin kendi eylem ve tutumlarını yargılayan, eleştiren etik bileşendir.” (APA, t.y.) Türkçedeki günlük kullanımda ise vicdan yer yer, “conscience”tan farklı bir anlam taşıyor ve ilişkisel bir tarafa işaret ediyor: Bu noktada birinin vicdanlı oluşu, bir ötekinin acısını hissetmekle ve adil davranmakla ölçülüyo

Kendi psikoterapi sürecinize devam ediyorsunuz; konu yer yer geçmişinize geliyor ve aklınızdaki olayları anlatıyorsunuz… Fakat bazen anlatırken kendinizi tam rahat bırakamadığınızı fark ediyorsunuz; çünkü aklınıza şunlar takılıyor: “Seneler geçti, bir şeyleri doğru hatırlamam imkansız” “Ya anlatırken birilerine haksızlık ediyorsam?” Bunlar psikolojik destek süreçlerine sirayet edebilen kaygılar olmakla beraber, anılarımızı yanlış-eksik hatırlamak genellikle sorun teşkil etmez

Anlamlarını karıştırabildiğimiz, bu yüzden bazen birini hissettiğimizi söylerken aslında öbürünü kastettiğimiz iki duygu: suçluluk ve utanç. Ayrı ayrı tanımlayacak, betimleyecek olursak: suçluluk, bir davranışın, kararın, söylemin yarattığı olumsuz sonuç objektif olarak gözetilip de hissediliyorsa bize yön gösteren bir duygudur diyebiliriz: Neyi, neyden dolayı yanlış yaptık? Sonuçları öngöremedik mi? Göremediysek, bu nedendi? Belki yaratacağımız etkiyi gördük de görmezden mi

Bu yazı, kaynakta belirtilen kitaptan yararlanılarak kısa özet niteliğinde hazırlanmıştır. Öfke aslında bir amaca hizmet eder: karşılanmamış ihtiyaçlarımızla temas etmek. Bazen bu teması atlar ve öfkeyle hareket etmeye yöneliriz. Kitaba göre bizi öfkeyle davranmaya yönelten, öfkemizin karşımızdakiyle ilgili olduğunu düşünmemiz. Daha açıkçası, karşımızdakinin yanlış yaptığı, kötü niyetle davrandığı, hatalı olduğu şeklinde yargılayıcı düşüncemiz. Öfkeyi tetikleyen şey ile öfkey

Aşkın, sevginin, bağımlılık gibi görülmesi sadece gündelik sohbetlerde rastladığımız, tesadüfi bir benzerlik değil. Bağımlılık ve sosyal bağlanmanın (partner ilişkilenmesi, bakım veren-çocuk ilişkilenmesi, vb.) ortak yanlarının olabileceği bilim çevrelerinde de var olagelmiş bir hipotez. Ve araştırmalar da kanıtlıyor ki bağımlılıklar (madde, oyun, alışveriş, kumar…) ve sosyal bağlanma arasında gerçekten bir ilişki söz konusu. Romantik ilişkilerde başlarda yaşanan heyecan, bir

Şefkat kısaca acılara karşı duyarlı ve nazik olmak anlamına geliyor. Ayrıca hatalara yargılamadan yaklaşmak ve yanlışları insan olmanın bir parçası olarak görmek de şefkate dahil. Öz şefkat dediğimizde kişinin kendisine bu biçimde yaklaşmasından bahsetmiş oluyoruz. Öz Şefkatin Bileşenleri Kendine nazik olmak: Zor zamanlarda, acı çekerken ya da hata yaptığında kendine eleştirel olmak yerine anlayışla yaklaşmak. Ortak insanlık deneyimi: Yaşadıklarının sadece kendine dair olmadı